Tego dnia Niemcy rozpoczęli masowe egzekucje polskich elit w Wielkopolsce. Zabili ok. 50 tys. ludzi

20 października 1939 r. w Wielkopolsce rozpoczęły się masowe, publiczne egzekucje w ramach tzw. Operacji Tannenberg, zakładającej eksterminację polskiej inteligencji i warstwy przywódczej. 

Młody kraj, który odzyskał niepodległość po ponad 120 latach zaborów, nie zamierzał iść na kompromisy z okupantem. Najeźdźca doskonale zdawał sobie z tego sprawę, uznając, że jedyną możliwością utrzymania w ryzach opanowanych ziem polskich będzie fizyczna eksterminacja tutejszych elit. 

Plan likwidacji polskiej inteligencji zrodził się przed wojną – pierwsze zarysy powstały jeszcze przed podpisaniem… polsko-niemieckiej deklaracji o niestosowaniu przemocy. Tymczasem na tydzień przed inwazją na Polskę Adolf Hitler wygłosił przed dowódcami Wehrmachtu przemówienie o następującej treści:

“Naszą siłą jest nasza szybkość i brutalność. Dżyngis Chan rzucił miliony kobiet i dzieci na rzeź z premedytacją i z lekkim sercem – historia widzi w nim tylko wielkiego założyciela państw. To, co mówią o mnie słabe cywilizacje zachodnioeuropejskie, nie ma dla mnie żadnego znaczenia. […] celem wojny nie jest osiągnięcie jakiejś linii geograficznej, ale fizyczna eksterminacja wrogów. Obecnie tylko na wschodzie umieściłem oddziały SS Totenkopf, dając im rozkaz nieugiętego i bezlitosnego zabijania wszystkich mężczyzn, kobiet i dzieci polskiej rasy i języka”.

Akcja inteligencja

W akcji “inteligencja” (niem. Intelligenzaktion) rozstrzelano od ok. 52 tys. do ok. 60 tys. przedstawicieli polskiej elity: nauczycieli, księży, przedstawicieli ziemiaństwa i wolnych zawodów, emerytowanych wojskowych, działaczy społecznych i politycznych. Drugie tyle trafiło do obozów koncentracyjnych, w których przeżyły tylko pojedyncze osoby. Oznacza to, że niemieckie działania pochłonęły łącznie nawet 100 tys. ofiar. 

 Intelligenzaktion były regionalnymi akcjami realizowanymi w ramach niemieckiego planu o kryptonimie “Operacja Tannenberg”. Chociaż za koniec operacji uznaje się koniec października 1939 r., zbrodnie były kontynuowane do kwietnia 1940 r.


CZYTAJ TAKŻE:


20 października 1939 r. rozpoczęto pierwsze masowe, publiczne egzekucje w Wielkopolsce. W ciągu trzech dni zabito łącznie 275 ludzi z miejscowości : Śrem,  Kórnik, Mosina, Środa Wielkopolska, Kostrzyn, Gostyń, Poniec, Krobia, Kościan, Książ Wielkopolski, Śmigiel, Leszno, Osieczna i Włoszakowice.

Sprawcy ludobójstwa otrzymali przed przystąpieniem do akcji listy Polaków, uznanych za “szczególnie niebezpiecznych dla III Rzeszy”. 


Zdjęcie główne: Egzekucja Polaków przez Einsatzkommando 11 pod dowództwem Heinza Graefe w Kórniku, 20 października 1939 r. / Fot. Bundesarchiv, Bild 146-1968-034-19A / CC-BY-SA 3.0 [CC BY-SA 3.0 de], via Wikimedia Commons

ADAM GAAFAR

Redaktor naczelny portalu Co Za Historia. Interesuje się dziejami propagandy politycznej oraz historią II wojny światowej. Publikował m.in. w Focusie Historia, Wirtualnej Polsce i tygodniku Wprost.

1 Comment

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.