Celebryci z dawnych lat. Jakiej muzyki słuchano w latach 30. i 40.? [AUDIO]

Cieszyli się niesłabnącą popularnością, a ich utwory nucono od Europy po Stany Zjednoczone. Oto wybrani artyści, którzy oczarowali swoją muzyką pokolenia żyjące na przełomie lat 30. i 40. XX w.


 The Mills Brothers

Zespół stworzony przez 4 braci Johna, Herberta, Harry’ego i Donalda Millsów w 1928 roku w Piqua. Byli nazywani też The Four Mills Brothers lub Four Kings of Harmony. Ich głównym znakiem rozpoznawczym było to,  że imitowali instrumenty takie jak trąbka czy   tuba. Skład ulegał zmianie z biegiem lat. Zespół jest aktywny po dziś dzień, ale aktualnie prowadzi go tylko jeden z braci. Ogólnie zrobili oni ponad 2000 nagrań, które rozeszły się w ponad 51 mln egzemplarzy. Ciekawostka dla graczy: W grze “Mafia: The City of Lost Heaven” zostali oni wykorzystani np. w Chinatown. Ich głównymi piosenkami były: “Chinatown, My Chinatown”, “Caravan”, “Tiger Rag”.

Francis Albert Sinatra

Ponadczasowy piosenkarz i aktor. Jego albumy sprzedały się w ponad 150 mln egzemplarzy. Urodzony 12 grudnia 1915 roku w Hoboken. Jego kariera zaczęła się w połowie lat 30. dzięki znajomości z Harrym Jamesem i Tommym Dorseyem, a w latach 40. podpisał umowę z Columbia Records. W 1944 r. wydał swój pierwszy album pt. “Swing and Dance with Frank Sinatra“. Umarł w 1998 r. w Los Angeles, a jego piosenki do dziś cieszą się niesłabnącą popularnością. Jego głównymi utworami są: “Let it Snow”, którą zaśpiewał z Deanem Martinem i wieloma innymi muzykami (co najważniejsze piosenka ta wcale nie jest o świętach i została napisana w lato w Hollywood), “Fly Me To The Moon”, “My Way”, “New York, New York”.

Benjamin David “Benny”

Goodman, czy też Benny Goodman – syn żydowskich imigrantów z Rosji, a mianowicie krawca Davida Goodmana pochodzącego z Warszawy i Dory Grisinskiej pochodzącej z Kowna. Urodził się w Chicago 30 maja 1909 r. Swoją karierę zaczynał jako 16-latek dołączając do “The Ben Pollack Orchestra”. W 1926 r. dokonał pierwszych nagrań a niedługo potem występował pod swoim własnym nazwiskiem. W latach 40. nastąpił kryzys big band. Niektórzy muzycy szli nawet do innych prac, które okazywały się lepiej płatne, jak np. racjonowanie paliwa i opon. Goodman zaczął więc grać w małych zespołach, a pojawienie się takich gwiazd jak Frank Sinatra, kompletnie go przyćmiły. Nagrał ze swoim zespołem takie piosenki jak: “China Boy”, “Somebody Loves Me”, “The World is Waiting For the Sunrice”, czy “Sing, Sing, Sing”.

Bing Crosby

Właściwie Harry Lillis Crosby – wzór dla takich muzyków jak Frank Sinatra czy Dean Martin. Pobił on rekord w wielu kategoriach i wiele razy był nominowany do Oscara. Urodzony 3 maja w Tacoma 1903 r. w rodzinie imigrantów z Irlandii. Crosby zaczynał swoją karierę od zobaczenia koncertu Ala Johnsona w 1917 r. W 1926 r. dostał się do orkiestry Ala Rinkera „Musicaladers”, gdzie nauczył się grać na perkusji,  a parę miesięcy później dał z nimi koncert w Metropolitan Theatre w Los Angeles. W 1930 r. wystąpił w filmie “Król Jazzu”, a w 1944 r. dostał  Oscara za rolę w filmie “Idąc moją drogą”. Crosby umiera na zawał serca podczas gry w golfa w 1977 r. Jego główne piosenki to “White Christmas”, “Happy Holiday”, “Winter Wonderland” “As Time Goes By”.

Dean Martin / Dino Paul Crocetti

Urodzony 17 czerwca 1917 r. w Steunbenville. W wieku 15 lat porzucił szkołę.  Chciał zostać bokserem. a potem krupierem. Ostatecznie wylądował w jednym z klubów w New Jersey. Służbę wojskową ominął z powodu problemów z przepukliną. Występował  głównie z Sinatrą, z którym nagrał wiele piosenek, w tym przebój “Let Is Snow”. Ciekawostka dla graczy: Jego utwory znajdują się w grze “Fallout New Vegas.  Największe przeboje  Deana Martina to: “Everybody Loves Somebody”, “Ain’t That a Kick in the Head”, “Mambo Italiano” i “My Riffle, My Ponny, and Me”.

Perry Como

Z pochodzenia Włoch urodzony 18 maja 1912 r. w Pensylwanii. Stawiany obok takich gwiazd jak Elvis i Sinatra. Karierę zaczynał w 1933 r. w zespole “Freddy Carlone’s Dance Band”.  Jego największa sława przypadała na lata 40 i 50. Como umiera we śnie w maju 2001 roku, mając prawie 89 lat. Piosenki jakie nagrał to m.in.: “And I Love You S”o, “Papa Loves Mamb”o czy “For The Good Times”.

Nat King Cole / Nathaniel Adams Coles 

Urodzony w 1919 r. w Montgomery czarnoskóry muzyk, który został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame w 2000 roku. Zaczynał swoją karierę grając na pianinie w klubach w Los Angeles. W 1939 r. założył Trio King Cole, w skład którego wchodzili Oscar Moore i Wesley Prince. Jego barwa głosu była ciepła i przyjemna dla ucha. Był nałogowym palaczem – palił trzy paczki dziennie. Nie przeszkadzało mu to jednak, a nawet twierdził, że papierosy pomagają mu utrzymać barwę głosu. Zmarł na raka płuc w wieku 46 lat. Jego głównymi piosenkami są: “O Holy Night”, “Stardust”, “Unforgettable” czy “When I Fall In Love”.

 Marlene Dietrich

Niemiecka aktorka i piosenkarka urodzona 27 grudnia 1901 r. w okolicach Berlina. Swoją pierwszą rolę zagrała w latach 20., a jej kariera nabrała rozpędu po filmie „Błękitny Anioł”, gdzie zagrała rolę Loli. Podczas II wojny światowej sprzeciwiła się polityce III Rzeszy i w tym czasie grywała dla amerykańskich żołnierzy na froncie. W 1999 r. dostała się na 9 miejsce na  liście najlepszych aktorek. Jej głównymi piosenkami są : “Lili Marleen”, “Sag mir, wo die Blumen sind Sag mir” czy “Einen Koffer in Berlin”.

Jan Kiepura

Urodzony 16 maja 1902 r. w Sosnowcu. W 1923 r. odbył się jego pierwszy koncert w kinie „Sfinks”. W 1925 r. otrzymał rolę Fausta i jeździł po całej Polsce. W 1926 r.  śpiewał w „Tosce” Cavaradossiego, „Giannim Schicchim” Pucciniego i w „Starym Dworze” Moniuszki. W Warszawie nie zauważono jego talentu, więc Kiepura wyjechał do Paryża, gdzie zyskał międzynarodową sławę. Po tych wydarzeniach wrócił do Warszawy. Z Martą Eggerth śpiewał w „Wesołej Wdówce”. Oboje podróżowali po USA, a po wojnie po Niemczech, Włoszech, Wielkiej Brytanii i Francji, za każdym razem śpiewając w innym języku. Kiepura umiera na zawał serca w 1966 r. w Harrison. Jego główne piosenki to: “Brunetki, blondynki”, “Usta milczą”, “Ninon !””La donna e mobile”.

Ella Fitzgerald

Nazywana też „First Lady of Song”. Urodzona 25 kwietnia 1917 r. w Newport News. W 1934 r. została zauważona przez Chcicka Webba i zaangażowana do jego orkiestry. Po jego śmierci przejęła ona kierownictwo w orkiestrze, zmieniając jej nazwę. W 1941 r. zaczęła solową karierę a po wojnie grała wraz z grupą „All Stars”. Z biegiem lat zaczęła tracić wzrok, a pod koniec życia przeszła amputację nóg. Zmarła w Beverly Hills 15 czerwca 1996 r. Jej głównymi piosenkami są: “Cry Me at River”, “Into Each Life Some Rain Must Fall”,  którą zaśpiewała z InkSpots czy “April in Paris”, którą zaśpiewała z Louisem Armstrongiem.

Louis Armstrong

Urodzony 4 sierpnia 1901 r. w Nowym Orleanie. Śpiewał on scatem a w 1990 roku wprowadzili go do Rock and Roll Hall of Fame tak jak Nat King Cole’a. Łatwo nie miał na początku. Jego matka i siostra zajmowały się prostytucją a ojciec ledwo dawał radę w fabryce terpentyny. Trafił on do poprawczaka gdzie uczył się grać na klarnecie. W 1922 roku wyjechał do Chicago gdzie grał wraz z Joe „King” Olivier’ą w jego zespole i w którym to zrobił swoje pierwsze nagrania. Po II WŚ grał w zespole „All Stars” w którym to poznał Elle Fitzgerald. Umiera na zawał serca we śnie dnia 6 lipca 1971 roku w Queens. Na jego pogrzebie zebrało się bardzo dużo osób w tym Frank Sinatra czy Alan King. Jego głównymi piosenkami są: What a Wonderful World, Hello Dolly, Go Down Moses, Moon River, czy La Vie En Rose.


CZYTAJ TAKŻE:

[Głosów:2    Średnia:5/5]
Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.