1943: Początek bitwy pod Lenino

12 października 1943 r. na froncie wschodnim rozpoczęła się bitwa pod Lenino.

Polska 1. Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki (pod dowództwem Zygmunta Berlinga), włączona w skład sowieckiej 33. Armii Frontu Zachodniego została skierowana do walki pod Lenino, gdzie poniosła znaczne straty. Z rozkazu sowieckiego dowództwa Polacy atakowali pozycje niemieckie bez wsparcia. Nieumiejętnie dowodzona, po opanowaniu części niemieckich punktów oporu,  została ostatecznie zmuszona do odwrotu.

Straty wynosiły: 510 żołnierzy zabitych, 1776 rannych, a 652 zaginionych (z czego większa część oddała się w ręce niemieckie). Po zakończeniu bitwy dywizja została wycofana na tyły aby uzupełnić straty. Podstawowym powodem skierowania na front  słabo wyszkolonych oddziałów było dążenie Józefa Stalina do nadania polskiej jednostce walczącej u boku Armii Czerwonej dużego rozgłosu w związku ze zbliżającą się konferencją teherańską.

W konsekwencji komunistyczna propaganda wystawiła bitwie pod Lenino wzorową ocenę, uznając ją za jedno z godnych podziwu dokonań oręża polskiego w czasie II wojny światowej, a także wyraz poparcia Polaków dla polityki sowieckiej. W okresie PRL – w dniu jej rocznicy – obchodzono święto ludowego Wojska Polskiego.

[Głosów:0    Średnia:0/5]
Komentarze

PRZEMYSŁAW DYMARKOWSKI

Miłośnik historii Polski. Interesuje się epoką nowożytną, dziejami II Rzeczypospolitej oraz historią I i II wojny światowej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.